Samenvatting van het boek :
Door de integratie in een Cubaanse familie, heeft de auteur het dagelijkse leven kunnen meebeleven van een grootmoeder die haar twee kleinkinderen opvoedt, ver weg van de stranden met het witte zand van de reclames voor zonneolie. Het werk in de tabakplantages, het voortduren van de revolutionaire verbintenissen en de confrontatie met de mondialisering bepalen het kader van het leven op het land waar vreugde en gevecht voor het overleven zich afwisselen op het ritme van de golven van de zee der Antillen.
Middenin de machtsoverdracht van de gebroeders Castro en ten overstaan van de implosie van het neoliberale systeem, laat dit verhaal toe te zien hoezeer in Cuba de zo noodzakelijke solidariteit nog een belangrijke hefboom is van het dagelijkse leven waar noch extreme armoede, noch buitensporige weelde de sociale samenhang verstoren. Nog meer de handenarbeid en het milieu uitbuiten om toegang te krijgen tot de paradigma’s van de westerse samenleving ofwel zich tevreden stellen met dit communautaire bestaan, zeker sober, maar vol met vrolijkheid en levenskracht, en met als premie een hoge levensverwachting, dat is de vraag die rijst bij deze getuigenissen en waarvan de auteur duidelijk de termen omschrijft op het einde van dit boek.
